Tina in Carolina

Onze air shipment is donderdag (eindelijk) aangekomen. In totaal ongeveer 350 kg aan spullen en nu alles uitgepakt is vraag ik me af waar het allemaal naartoe is. Het duurt wel even om een huis te vullen, dus die 350 kg zie je echt niet liggen. Het is wel leuk om mijn kruiden en thee'tjes te hebben. En onze eigen handdoeken. Woody is heel blij met zijn eten en snacks, maar hij is blij met eender wat we hem voorzetten. We hebben een klein deel van ons keukengerief ontvangen: een snijplank (halleluja), kopjes en glazen, mijn pannen en 3 kookpotten. En ja, eten proeft echt beter uit onze eigen borden. Een klein beetje decoratie maakt het toch iets huiselijker. Het allerbelangrijkste is natuurlijk Benjamin's dartbord. Maar hij kan het nog niet gebruiken want de levering van zijn standaard heeft vertraging. Thank you Murphy.  Onze stofzuiger was er ook bij, aangezien de stroom hier maar 110 volt is draait hij op een laag pitje, maar genoeg om Woody's haar en zand weg te werken. ...

Het heeft een beetje tijd nodig om onze omgeving te leren kennen. Langzaam aan ontdekken Woody en ik in de buurt stroken waar we in het bos kunnen wandelen. Gisteren zag ik zelfs Rode kardinaalvogels, wat een prachtige felrode beestjes! En we vonden een skelet van vermoedelijk een wolf. Best wel indrukwekkende hoektanden. De levende versie komt hier in de streek niet voor. Gelukkig, want mijn gedomesticeerde 'canis lupus fluffus' gaat graag conflicten uit de weg.

Eindelijk heb ik brood gevonden dat niet smaakt naar pulp; in de Lidl. Er zijn er 2 in heel Charleston en gelukkig ligt 1 ervan op een kwartier rijden. Onze diepvries is ondertussen voor een deel gevuld met walnoot- en granenbrood. Lidl is tot nu toe de enige winkel die trouw blijft aan zijn concept, de pruducten zijn eerder Europees dan Amerikaans. De verpakkingen zijn minder fel en schreeuwerig en het is rustiger winkelen. Ook niet onbelangrijk; veel voeding kost maar de helft van de prijs in vergelijking met andere supermarkten. Feta kaas kost bijvoorbeeld rond de 7 dollar in andere winkels. Een zak chips is al gauw 4 a 5 dollar. Alles is een pak duurder en ik begrijp niet waarom.  Lidl heeft ongeveer de prijzen van Europa en toch wordt het niet platgelopen door de Amerikanen - goed voor mij natuurlijk. Wat hier wel goedkoper is zijn mangos en avocados. Je hebt er 2 voor 1 dollar. Misschien omdat we dichter bij Mexico zijn? Amerikanen zijn dol op Mexicaans eten dus vindt je hier...

Sinds zaterdag zijn we in ons huis. Het is allemaal nog een beetje kaal en ongezellig. De paar meubels die we hebben zijn gehuurd en absoluut niet onze stijl. Ons bed is klein en kraakt enorm, alsof je op een accordeon slaapt. Ook de 'uitzet' voor de keuken is minimaal, 4 lepels, 4 borden, 4 glazen, enz, de refugee uitzet noem ik het. Ik heb zelfs geen snijplank. Een keukenschaar heb ik vandaag gekocht. Onze luchtvracht van 350 kg is sinds de 10e aangekomen in de US maar moet nog door de douane. Daar zijn toch al wat spulletjes bij die het leven aangenamer zullen maken. Mijn kruiden, thee, onze eigen handdoeken, een beetje persoonlijke decoratie, Woody's snacks. Hij stelt het heel goed. Onze wandelingen vindt hij fantastisch, elke sprietje gras moet geroken worden en hier en daar de grasborders overhoop krabben als een zelfverzekerde cocky dog. Alhoewel hij er meer uitziet als een cookie dog. Ik krijg veel complimenten over hem. Hij wordt meer begroet dan ik. Op elke hoek v...

Murphy blijft ons achtervolgen. Alle lijkt moeilijk te gaan en de kleine tegenslagen stapelen zich op. Als je door je reserves zit is het veel moeilijker om die te incasseren. Het internet dat opeens niet werkt. Een onvolledige verzekering duwt de sleuteloverdracht van ons huis een dag achteruit, de eerste maaltijd die ik kook is een ramp wegens slechte kookpotten, moeilijke kookplaat en een gebrek aan kruiden en bakolie. We halen Thai af en bij thuiskomst zien we dat de rijst ontbreekt. We rammelen van de honger omdat we onze lunch hebben overgeslagen. Hangriness (angry zijn omdat je hungry bent) is not a good thing. Natuurlijk zijn er ook dingen die goed gaan en vandaag was overwegend zo'n dag. Ons Social Security nummer is aangevraagd en goedgekeurd, mijn auto is afgehaald. De aansluiting van water, electriciteit, gas, internet en de ophaling van afval voor ons huis zijn ondertussen ook geregeld. Een bankrekening is afgesloten. Langzaam maar zeker geraken we er wel. Ons moderne ...

De eerste dingen die me opvallen in de US is dat het leidingwater enorm naar chloor ruikt. Frisdrank a volonte bij je maaltijd kost amper 3 dollar maar heeft wel een zwembad nasmaak. Iedereen is over the top friendly. Wat eerst een beetje raar is (waar staat de verborgen camera?) maar je neemt het zelf snel over en het is zeker beter dan de koude afstandelijke, ongeduldige West Europese houding waar we mee zijn opgevoed. 'Yes sir' and 'mam', 'I appreciate you', 'Thank your for your effort and have a wonderful day', 'a good one for you'. Het kan niet joviaal genoeg zijn. Naar het schijnt neemt de vriendelijkheid toe naarmate je meer naar het zuiden gaat. Autorijden is hier veel gezapiger, je wordt niet gecoupeerd en er wordt afstand gehouden. Echt wel een verademing. De rijvakken zijn breder en inhalen mag links en rechts. Omdat we ons aan de opgegeven snelheden houden zijn we al een paar keer ingehaald door trucks. Die hebben ook allemaal een ...

Ondertussen begint onze verhuis naar de States op de processie van Echternach te lijken: 3 stappen vooruit en 2 achteruit. Geloof maar niets van het gezegde "het belangrijkste is niet de bestemming maar de reis ernaar toe". Na een overnachting in het 3e hotel op evenveel dagen tijd was het tijd om in de huurauto richting zuiden te rijden. 8 rijuren door Virginia, North Carolina en South Carolina. Gelukkig had Benjamin nog energie over want bij mij was de tank leeg. 1 stop voor een snelle burito en 1 stop om te tanken.  Tegen half 6 's avonds kwamen we aan bij ons tijdelijk appartement. Natuurlijk op de bovenste verdieping zonder lift dus het zoveelste sleurwerk aan de valiezen kon weer beginnen. Benjamin sleuren en ik uitpakken. De huurauto moest ook diezelfde dag binnengebacht worden. Gelukkig zijn Niklas en Katerina ons te hulp gekomen. Ze wonen al 5 jaar in Charleston en we kennen hen al een hele tijd. We hebben zelfs 2 jaar hun huis gehuurd in Zweden. Ze waren zo lief...

Dag 2 van de reis die normaal al lang gedaan had moeten zijn. Heerlijk genieten van een goed bed en een uitgebreid ontbijt lukt niet zo goed wanneer je stijf staat van de zenuwen. Gelukkig waren we ruim op tijd aan de incheckbalie van KLM want het duurde wel even om Woody in te checken. Tegen 11u was dat in orde. Hem afgeven was heel moeilijk. Dat kleine snoetje vanuit zijn kooi naar je zien staren terwijl hij in de goederenlift wordt gereden en dan de deuren zien toegaan was alsof een stuk uit mijn hart werd gerukt.  Om zeker te zijn dat de wet van Murphy werd toegepast had onze vlucht ook nog eens 3u vertraging. Voor het instappen zag ik hoe buiten op de tarmac Woody's kooi op de transportband in het ruim werd geladen. Een geruststelling dat hij zeker mee was. In plaats van 13u20 stegen we pas op om 16u30. Heel de tijd denk je dan aan je kleine beestje die zonder eten en drinken in een kooi in de buik van een groot vliegtuig zit en niet begrijpt wat er aan de hand is. "We ho...

The drop of a bombshell "Ik zie geen booking voor uw hond in het systeem. Trouwens, het vliegtuig die u neemt is een Dreamliner en dat type vliegtuig vervoerd geen honden." Niet meteen de woorden die je wilt horen als je met heel je hebben en houden klaar staat om te boarden naar je nieuwe thuisland. Dit kan toch niet waar zijn? Een fout gemaakt door het agentschap dat verondersteld werd ons te helpen bij onze internationale verhuizing. Bij het besef dat we die dag niet zouden vertrekken werd het even zwart voor mijn ogen.  Losing your marbles Na 2 heel intense maanden van voorbereidingen was er al heel wat cortisol door onze aderen gevloeid en deze setback was de spreekwoordelijke druppel, maar met hysterie kom je nergens dus het was niet het moment 'to lose our marbles' en als kippen zonder kop rond te beginnen lopen. Na wat overleg met de helpdesk konden we onze tickets omboeken naar de dag erna, met bestemming Washington, de dichtst mogelijke luchthaven bij Charle...