Tina in Carolina

Hoog tijd om de figuurlijke pen alias toetsenbord op te nemen voor we als vermist worden opgegeven. Elke dag nemen we kleine en grotere stapjes om een thuis voor onszelf te maken. Vorige week vrijdag is onze container geleverd. Een team van 3 mannen bracht alles naar binnen. Meubels werden gezet waar ik ze wou en het was super leuk om mijn eigen vertrouwde spullen uit te pakken en een plaatsje te geven. Ik denk niet dat ik materialistisch ben ingesteld maar het helpt toch wel enorm om je thuis te voelen als je wordt omringd door vertrouwde dingen. Door onze reizen hebben bepaalde voorwerpen een verhaal en het is fijn ze rond je te zien. We hebben geen dure spullen en onze meubels gaan al een tijdje mee maar voor ons hebben ze waarde of toch comfort.  Waar we wel in geinvesteerd hebben is ons kingsize bed van 2 meter breed en wat een zaligheid om na bijna 2 maanden in hotels en op een 1m40 matras op de grond geslapen te hebben eindelijk in het beste bed van de wereld te liggen. Ik v...

Op een kilometer van ons huis ligt een discgolf terrein. Je kan het vergelijken met golf, maar in plaats van met een balletje speel je met een frisbee en de holes zijn korven. Woody en ik passeren daar soms tijdens onze wandeling. Vandaag was er ongebruikelijke activiteit gaande, ik zag vanop een afstand niet meteen wat het was. Een diertje ter groote van een kat, maar eerder grijsbruin met bewegingen die leken op snuffelen en grazen. Gelukkig had ik mijn gsm bij en daar kan je redelijk mee inzoomen. Dit zag ik: Na meer opzoekingswerk blijkt het om een Negenbandgordeldier te gaan. De naam komt van de 8 tot 10, maar meestal 9 gordels of delen waaruit zijn pantser bestaat. Het had helemaal niet door dat wij ook op het terrein waren, tot we besloten een beetje dichterbij te gaan en Woody het beestje in de gaten kreeg: 'oh leuk, een nieuwe kameraad' en weg was hij. Zijn recall is dan onbestaande, hij heeft dan geen oren meer. Uit de hele ervaring heb ik 2 dingen geleerd: 1) Austral...

Nooit gedacht dat ik zo blij zou zijn met mijn was- en droogmachine: mijn 2 nieuwe beste vrienden. Een maand na de bestelling ein-de-lijk geleverd en geinstalleerd vandaag. En zoals alles in Amerika: ze zijn 'huge'. Ik kan er gigantische ladingen in doen, en dat is nu net hetgeen ik heb: hopen en hopen vuile was. Woody helpt bij het sorteren, wat wil zeggen dat ik her en der kousen moet recupereren, die hebben zijn absolute voorkeur, het lijkt wel geprogrammeerd in het honden-DNA. Nog altijd beter dan vuile onderbroeken die rondslingeren natuurlijk. Het scheelde niet veel of we moesten hetzelfde ondergoed binnenste buiten beginnen aandoen of met de hand wassen in de lavabo was ook een optie. Terug naar het midden van de vorige eeuw. Zo begint alles eindelijk een beetje in zijn plooi te vallen. Het lijkt of we hier al maanden zijn, maar eigenlijk zijn het nog maar dik 5 weken. Het weer is ook ineens omgeslagen, opeens 20 graden warmer: gisteren had ik nog koud met mijn muts en s...

Het heeft hier vannacht 3 cm gesneeuwd en het lijkt wel of de wereld gestopt is met draaien. Scholen gaan morgen dicht, de productie op Volvo ligt stil, het wordt sterk afgeraden om de baan op te gaan. Van het buurtbeheer kregen we voorzorgsmaatregelen om ons voor de bereiden op de 'storm': kranen moet je laten druppelen zodat er een constante stroom is van water en het niet kan bevriezen in de leidingen. De garagepoort moet gesloten blijven, de lavabo kastjes in de keuken en badkamer moeten open zodat er genoeg warmte aan de leidingen kan. Het lijkt wel of er een nieuwe ijstijd is aangebroken. Ondertussen heeft de zon haar werk al gedaan en de meeste sneeuw is weg, de banen zijn ook vrij, dus ik begrijp niet waarvoor al die paniek nodig is. Normaal is het hier in de winter rond de 15 graden en niet rond het vriespunt zoals nu het geval is. Maar dan nog, ik denk dat we het wel gaan overleven. Dear Residents,   A  Winter Storm Warning  has been issued for our area, with sn...