De prinses zonder erwt

-

Hoog tijd om de figuurlijke pen alias toetsenbord op te nemen voor we als vermist worden opgegeven. Elke dag nemen we kleine en grotere stapjes om een thuis voor onszelf te maken. Vorige week vrijdag is onze container geleverd. Een team van 3 mannen bracht alles naar binnen. Meubels werden gezet waar ik ze wou en het was super leuk om mijn eigen vertrouwde spullen uit te pakken en een plaatsje te geven. Ik denk niet dat ik materialistisch ben ingesteld maar het helpt toch wel enorm om je thuis te voelen als je wordt omringd door vertrouwde dingen. Door onze reizen hebben bepaalde voorwerpen een verhaal en het is fijn ze rond je te zien. We hebben geen dure spullen en onze meubels gaan al een tijdje mee maar voor ons hebben ze waarde of toch comfort. 

Waar we wel in geinvesteerd hebben is ons kingsize bed van 2 meter breed en wat een zaligheid om na bijna 2 maanden in hotels en op een 1m40 matras op de grond geslapen te hebben eindelijk in het beste bed van de wereld te liggen. Ik voel me als de prinses op de erwt maar dan zonder de erwt.

Ook onze eigen zetel is een zaligheid waar we lekker met z'n drietjes kunnen inkruipen, gedaan met de ouderwetse onpraktische huurmeubels, die zag ik graag gaan. Ons eigen bestek, borden en glazen, gedaan met de refugee uitzet van 4 lepels, 4 messen, 4 vorken... Nu heb ik genoeg om de vaatwas te vullen en hoef ik niet alles zelf af te wassen, wat niet leuk is in onze keuken omdat het een eeuwigheid duurt vooraleer we warm water hebben.

Een zetel, een bed, grote dingen waaar je blij van wordt maar geluk zit ook in de kleine dingen want ook mijn ladyshave zat in de shipment. Ik heb me al 50 x afgevraagd waarom ik deze niet in mijn valies of toch tenminste luchtvracht had gestoken. Wat een opluchting om mijn 'wintervacht' van mijn benen te halen want ik begon op Woody te lijken, mijn Chewbacca. Of op Bigfoot, om het op zijn Amerikaans te houden. Minder leuk was de opstoot van netelroos die erop volgde. Ik heb er nu al een paar weken last van. Waarschijnlijk heb ik door de stress en verandering van voeding te veel histamine in mijn bloed. Het is niet al glitter en glamour in het leven van een expat.

Hoe het was:



Hoe het is:


Getting cosy

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Home sweet home

-
Afbeelding
Sinds zaterdag zijn we in ons huis. Het is allemaal nog een beetje kaal en ongezellig. De paar meubels die we hebben zijn gehuurd en absoluut niet onze stijl. Ons bed is klein en kraakt enorm, alsof je op een accordeon slaapt. Ook de 'uitzet' voor de keuken is minimaal, 4 lepels, 4 borden, 4 glazen, enz, de refugee uitzet noem ik het. Ik heb zelfs geen snijplank. Een keukenschaar heb ik vandaag gekocht. Onze luchtvracht van 350 kg is sinds de 10e aangekomen in de US maar moet nog door de douane. Daar zijn toch al wat spulletjes bij die het leven aangenamer zullen maken. Mijn kruiden, thee, onze eigen handdoeken, een beetje persoonlijke decoratie, Woody's snacks. Hij stelt het heel goed. Onze wandelingen vindt hij fantastisch, elke sprietje gras moet geroken worden en hier en daar de grasborders overhoop krabben als een zelfverzekerde cocky dog. Alhoewel hij er meer uitziet als een cookie dog. Ik krijg veel complimenten over hem. Hij wordt meer begroet dan ik. Op elke hoek v...
Meer lezen

Dat loopt ge(schoen)smeerd

-
Afbeelding
Vandaag heb ik een survey gekregen van onze inboedel die binnen een maand in een container gaat voor een boottrip over de Atlantische. 'Survey' is eigenlijk een fancy woord voor iemand die komt kijken wat je allemaal in huis hebt en wil verhuizen. Een puzzelspecialist zowaar die tetris speelt met je meubels en potten en pannen.  Wat er gelukkig allemaal meekan is mijn kruidencollectie, badproducten, apotheek, zelfs de loopband! De verrassing van de dag is dat schoensmeer blijkbaar heel gevaarlijk is, want zeer ontvlambaar. En wat we niet willen is dat een heel containerschip afbrand wegens een potje zwarte schoenblink. Idem dito voor de electrische fiets maar dat lag meer voor de hand. Met een beetje geluk lopen we 9 maanden per jaar in onze flipflops rond en dan hebben we geen schoensmeer nodig.
Meer lezen