"Je knikkers verliezen" deel 3 Zaterdag

-

Ondertussen begint onze verhuis naar de States op de processie van Echternach te lijken: 3 stappen vooruit en 2 achteruit. Geloof maar niets van het gezegde "het belangrijkste is niet de bestemming maar de reis ernaar toe". Na een overnachting in het 3e hotel op evenveel dagen tijd was het tijd om in de huurauto richting zuiden te rijden. 8 rijuren door Virginia, North Carolina en South Carolina. Gelukkig had Benjamin nog energie over want bij mij was de tank leeg. 1 stop voor een snelle burito en 1 stop om te tanken. 


Tegen half 6 's avonds kwamen we aan bij ons tijdelijk appartement. Natuurlijk op de bovenste verdieping zonder lift dus het zoveelste sleurwerk aan de valiezen kon weer beginnen. Benjamin sleuren en ik uitpakken.

De huurauto moest ook diezelfde dag binnengebacht worden. Gelukkig zijn Niklas en Katerina ons te hulp gekomen. Ze wonen al 5 jaar in Charleston en we kennen hen al een hele tijd. We hebben zelfs 2 jaar hun huis gehuurd in Zweden. Ze waren zo lief de huurauto terug te brengen en ons Benjamin's auto te bezorgen. We waren ondertussen zo moe dat we bijna omver vielen waar we stonden. Nog snel in de buurt eten gaan afhalen en dan naar (weeral een ander) bed. Woody mag er ook bij want hij (en wij) heeft de geborgenheid van zijn roedel nodig.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Home sweet home

-
Afbeelding
Sinds zaterdag zijn we in ons huis. Het is allemaal nog een beetje kaal en ongezellig. De paar meubels die we hebben zijn gehuurd en absoluut niet onze stijl. Ons bed is klein en kraakt enorm, alsof je op een accordeon slaapt. Ook de 'uitzet' voor de keuken is minimaal, 4 lepels, 4 borden, 4 glazen, enz, de refugee uitzet noem ik het. Ik heb zelfs geen snijplank. Een keukenschaar heb ik vandaag gekocht. Onze luchtvracht van 350 kg is sinds de 10e aangekomen in de US maar moet nog door de douane. Daar zijn toch al wat spulletjes bij die het leven aangenamer zullen maken. Mijn kruiden, thee, onze eigen handdoeken, een beetje persoonlijke decoratie, Woody's snacks. Hij stelt het heel goed. Onze wandelingen vindt hij fantastisch, elke sprietje gras moet geroken worden en hier en daar de grasborders overhoop krabben als een zelfverzekerde cocky dog. Alhoewel hij er meer uitziet als een cookie dog. Ik krijg veel complimenten over hem. Hij wordt meer begroet dan ik. Op elke hoek v...
Meer lezen

Dat loopt ge(schoen)smeerd

-
Afbeelding
Vandaag heb ik een survey gekregen van onze inboedel die binnen een maand in een container gaat voor een boottrip over de Atlantische. 'Survey' is eigenlijk een fancy woord voor iemand die komt kijken wat je allemaal in huis hebt en wil verhuizen. Een puzzelspecialist zowaar die tetris speelt met je meubels en potten en pannen.  Wat er gelukkig allemaal meekan is mijn kruidencollectie, badproducten, apotheek, zelfs de loopband! De verrassing van de dag is dat schoensmeer blijkbaar heel gevaarlijk is, want zeer ontvlambaar. En wat we niet willen is dat een heel containerschip afbrand wegens een potje zwarte schoenblink. Idem dito voor de electrische fiets maar dat lag meer voor de hand. Met een beetje geluk lopen we 9 maanden per jaar in onze flipflops rond en dan hebben we geen schoensmeer nodig.
Meer lezen