De plooien gladstrijken

Onze air shipment is donderdag (eindelijk) aangekomen. In totaal ongeveer 350 kg aan spullen en nu alles uitgepakt is vraag ik me af waar het allemaal naartoe is. Het duurt wel even om een huis te vullen, dus die 350 kg zie je echt niet liggen.

Het is wel leuk om mijn kruiden en thee'tjes te hebben. En onze eigen handdoeken. Woody is heel blij met zijn eten en snacks, maar hij is blij met eender wat we hem voorzetten. We hebben een klein deel van ons keukengerief ontvangen: een snijplank (halleluja), kopjes en glazen, mijn pannen en 3 kookpotten. En ja, eten proeft echt beter uit onze eigen borden. Een klein beetje decoratie maakt het toch iets huiselijker. Het allerbelangrijkste is natuurlijk Benjamin's dartbord. Maar hij kan het nog niet gebruiken want de levering van zijn standaard heeft vertraging. Thank you Murphy. 

Onze stofzuiger was er ook bij, aangezien de stroom hier maar 110 volt is draait hij op een laag pitje, maar genoeg om Woody's haar en zand weg te werken. En in ieder geval beter hanteerbaar dan het model uit de jaren 60 dat we van de verhuurfirma hebben gekregen. Mijn stoomstrijkijzer heeft ook zijn weg naar hier gevonden maar daar kan ik nog niets mee aanvangen (behalve mijn haar stijlen misschien?). De wasmachine en droogkast die we al lang besteld hebben zal pas op 6 februari geleverd worden. Tegen dan zijn al mijn kousen en onderbroeken erdoor. Ik kan ze altijd nog eens binnenste buiten aandoen.

Onze meubels arriveren de 1e Februari in de haven van Charleston. Natuurlijk moeten ze dan nog door de douane en naar de leverancier. Ik verlang heel erg naar mijn eigen bed, want voorlopig slapen we op een matras op de grond. Gezellig om Woody 's avonds nog even bij ons te nemen om te knuffelen, maar vanaf een bepaalde leeftijd hebben je gewrichten en beenderen een optimalere ondersteuning nodig. Kamperen op de grond is leuk als je nog jong bent en nog niet weet wat verkrampte spieren zijn.

Dus voor al wie denkt dat het hier allemaal rozengeur en Zuiderse zonneschijn is, think again. Er zijn zeker ook schaduwkantjes aan het expat leven. Gelukkig is er haarkleuring voor grijze haren. En het strijkijzer kunnen we gebruiken om onze stressrimpels glad te strijken.

Er is hier toch tenminste eentje die er altijd het beste van maakt.