Eerste indrukken

De eerste dingen die me opvallen in de US is dat het leidingwater enorm naar chloor ruikt. Frisdrank a volonte bij je maaltijd kost amper 3 dollar maar heeft wel een zwembad nasmaak. Iedereen is over the top friendly. Wat eerst een beetje raar is (waar staat de verborgen camera?) maar je neemt het zelf snel over en het is zeker beter dan de koude afstandelijke, ongeduldige West Europese houding waar we mee zijn opgevoed. 'Yes sir' and 'mam', 'I appreciate you', 'Thank your for your effort and have a wonderful day', 'a good one for you'. Het kan niet joviaal genoeg zijn. Naar het schijnt neemt de vriendelijkheid toe naarmate je meer naar het zuiden gaat.

Autorijden is hier veel gezapiger, je wordt niet gecoupeerd en er wordt afstand gehouden. Echt wel een verademing. De rijvakken zijn breder en inhalen mag links en rechts. Omdat we ons aan de opgegeven snelheden houden zijn we al een paar keer ingehaald door trucks. Die hebben ook allemaal een 'snuit', wat zo typisch Amerikaans is. Een afrit is overwegend rechts maar kan ook links zijn. 

Afval sorteren is hier zeker geen prioriteit. Alles gaat in dezelfde vuilbak: plastic, papier, glas, blik... Ik heb het gevoel dat ik een misdrijf bega elke keer ik iets weggooi, zo gewend ben ik om te sorteren. Eerlijk gezegd voelt het toch ook veel beter om afval te scheiden? Omdat er zoveel verpakkingsmateriaal is zit je trash binnen de kortste keren vol. Plastic zakjes in de supermarkt zijn gratis. De cassiere pakt je boodschappen voor je in, maar omdat de zakjes van flutkwaliteit zijn en niet veel gewicht aankunnen gaan er weinig items in. Voedingsresten mag je in de 'garbage disposer' doen. Er zit een blender in de afvoer van je keukenwasbak die alles vermaald en magisch doet verdwijnen. De Vlaamse watermaatschappij zou zich verslikken.