Allemaal beestjes

De azaleas zijn uitgebloeid en nu is het de tijd van de kamperfoelie en rozen. En die ruiken zalig, tijdens onze wandelingen ruik ik overal zoete geuren. En ik geniet ook van de fauna, vanmorgen zag ik: witte en grijze reigers, Canadeese eenden, arenden, een havik die in de vijver dook en een vis pakte, bosduiven, zonnende schildpadden en huppelende konijntjes. Woody had ze ook gezien en sprong erachter tot in een achtertuin die niet omheind was. Voor hem is heel de buurt een speelterrein. Het is niet altijd evident hem uit voortuintjes te houden, ook al is hij aangelijnd. Tot nu toe is iedereen altijd heel vriendelijk tegen hem. Ik zou niet graag een van deze een shotgun op mij gericht krijgen wegens het contamineren van een rozenstruik.

Ik probeer bij te leren door op de verschillen van de vogels te letten. Een paar dagen geleden zag ik wel een heel ongewoon en vooral groot paar rondvliegen. Na wat gegoogel kwam ik uit bij de Wood stork, oftewel de hout ooievaar. Hun spanwijdte is tussen de 140 en 180 cm en net als arenden maken ze bij goed weer gebruik van de termiek om energie te sparen. Ze gaan tot op een hoogte van minstens 600 meter en kunnen dan 16 tot 24 km afleggen zonder met hun vleugels te flappen. Normaal leven ze in 1 grote boom in een kolonie van ongeveer 20 vogels, dus ik denk dat deze 2 op doortocht waren.

Het gedrag van hagedissen bekijken is ook iets wat ik graag doe, het is ontspannend en grappig om ze bezig te zien. We hebben een paar vaste bezoekers in onze veranda. Eentje ervan is een groot stuk van zijn staart kwijt, toch laat hij zich daardoor niet beperken. Het is een nieuwsgierig baasje, en springt zonder problemen van de hor op een tuinstoel. Ze kleuren tussen felgroen, oranje en bruin. Ik houd 'stompje' in de gaten want ik ben benieuwd of zijn staart teruggroeit. Bij gevaar kunnen ze hun staart 'afwerpen' als een verdedigingsmechanisme of afleiding. De staart groeit terug maar vaak minder lang en de botjes worden vervangen door zachter kraakbeen.

Gisteren was ik in het zwembad en kwam een drijvende hagedis tegen. Ik kon hem gemakkelijk opscheppen en heb hem veilig terug aan de kant gezet. Daar keek hij me schijnbaar vol verwondering en een beetje verontwaardigd aan, alsof hij het me kwalijk nam dat ik zijn trainingsprogramma voor de 100 meter Olympisch zwemmen onderbroken had.