American hospitality

-

Darling, dear, Hon, sweetheart... De afgelopen dagen heb ik veel koosnaampjes gehoord en ze kwamen niet van Benjamin.

Amerikanen nemen die woorden nogal gemakkelijk in de mond. Tijdens de 1e vlucht was 't al van' What would you like to drink Hon?" stel je voor dat een Nederlandstalige stewardess zou vragen:" Kan ik je iets te drinken aanbieden liefste? Heb je daar graag ijs bij schat" Je zou raar opkijken.

We zijn veel gereserveerder, dus het zal wel effe wennen worden om zo door vreemden aangesproken te worden.  Voor taxichauffeur Herman was ik 'dear. Zelfs de receptionist in het hotel was uitbundig hartelijk, alsof ik een familielid was dat hij al 5 jaar niet meer gezien had: 'Welcome Tina, love!' De eerste gedachte die daarbij door mijn hoofd ging: 'Ik ben de laatste om in te checken vandaag zekers? En nu kunnen ze naar huis?' 

Het Belgische cynisme... Het zal tijd kosten om dat kwijt te geraken. 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Home sweet home

-
Afbeelding
Sinds zaterdag zijn we in ons huis. Het is allemaal nog een beetje kaal en ongezellig. De paar meubels die we hebben zijn gehuurd en absoluut niet onze stijl. Ons bed is klein en kraakt enorm, alsof je op een accordeon slaapt. Ook de 'uitzet' voor de keuken is minimaal, 4 lepels, 4 borden, 4 glazen, enz, de refugee uitzet noem ik het. Ik heb zelfs geen snijplank. Een keukenschaar heb ik vandaag gekocht. Onze luchtvracht van 350 kg is sinds de 10e aangekomen in de US maar moet nog door de douane. Daar zijn toch al wat spulletjes bij die het leven aangenamer zullen maken. Mijn kruiden, thee, onze eigen handdoeken, een beetje persoonlijke decoratie, Woody's snacks. Hij stelt het heel goed. Onze wandelingen vindt hij fantastisch, elke sprietje gras moet geroken worden en hier en daar de grasborders overhoop krabben als een zelfverzekerde cocky dog. Alhoewel hij er meer uitziet als een cookie dog. Ik krijg veel complimenten over hem. Hij wordt meer begroet dan ik. Op elke hoek v...
Meer lezen

Dat loopt ge(schoen)smeerd

-
Afbeelding
Vandaag heb ik een survey gekregen van onze inboedel die binnen een maand in een container gaat voor een boottrip over de Atlantische. 'Survey' is eigenlijk een fancy woord voor iemand die komt kijken wat je allemaal in huis hebt en wil verhuizen. Een puzzelspecialist zowaar die tetris speelt met je meubels en potten en pannen.  Wat er gelukkig allemaal meekan is mijn kruidencollectie, badproducten, apotheek, zelfs de loopband! De verrassing van de dag is dat schoensmeer blijkbaar heel gevaarlijk is, want zeer ontvlambaar. En wat we niet willen is dat een heel containerschip afbrand wegens een potje zwarte schoenblink. Idem dito voor de electrische fiets maar dat lag meer voor de hand. Met een beetje geluk lopen we 9 maanden per jaar in onze flipflops rond en dan hebben we geen schoensmeer nodig.
Meer lezen